woensdag 24 december 2014

Tutorial: De gemakkelijkste muts van de wereld

 
Na de gemakkelijkste sjaal, nu ook de muts!
Kerst vraagt om cadeautjes, dus bij deze, een handleiding van deze muts zelf te maken.



We beginnen eraan:

Je meet de hoofdomtrek. Roos heeft ongeveer een omtrek van 53 cm.

Stap 1: De onderboord maken



Reken een paar extra cm bij de hoofdomtrek (dan zit de muts wat losser). Teken een rechthoek van 56 cm met een breedte van 6 cm (de hoogte mag je zelf kiezen, kleiner, groter). Teken naadwaarde bij. Stik de zijkanten (1 en 2) aan elkaar (goede kanten op elkaar). Je hebt nu een cirkel, die je in de lengte dicht vouwt (zie stippellijn), met de goede kanten naar buiten.

Stap 2: 4 mutsdelen maken




 
De onderzijde van je muts meet 56 cm. 56/4= 14 cm. De onderzijde van je mutsdeel meet 14 cm. De hoogte is afhankelijk van hoofdje tot hoofdje. Voor Roos haar muts heb ik 17 cm genomen. Je tekent een driehoek met de lengte en hoogte (zie foto). Vervolgens pas je de driehoek aan met ronde lijnen, zo wordt de muts groter en past hij mooi aan. Teken ook de naadwaarde erbij.
 
Je maakt zo 4 mutsdelen.
Nadien stik je deze aan elkaar.
 






Stap 3: Mutsdelen en boord aan elkaar vastmaken

Als laatste stap, spelt je de boord vast aan de mutsdelen. (Goede kanten op elkaar). Je stikt dus door 3 lagen stof.
Ennn klaar.


Ik maakte de mutsen uit fleecestof, de zigzagafwerking is dan (voor mij toch ;-) overbodig. Werk je met een andere stof is het natuurlijk wel aangewezen om de naden af te werken met een zigzagsteek.

Al heel wat mutsen werken gemaakt volgens dit patroon. Het is altijd leuk als je even de tijd neemt om deze met mij te delen, dank je wel :-)


 
 



 

vrijdag 19 december 2014

The good life

Een rustige namiddag in december ...
Buiten is het koud en donker ...
Binnen heerlijk warm van de houtkachel ...
Genieten van een koffie, de poes en haken ...
 
Geluk zit in die kleine dingen van het leven!





maandag 8 december 2014

Pomponnenpoes

Ik volg mijn smaak en ideeën als ik stoffen en patronen uitkies. Ook als ik kleren maak voor de dochter zijn die naar mijn zin. Maar de dochter weet ook wat ze mooi vindt .... en dat is niet helemaal hetzelfde als mijn smaak.
Ik dacht, wel, Roos mag eens kiezen wat ze mooi vindt. Ik zette mijn ideeën, gedachten, vooroordelen aan de kant. Ook toen ze zei: mama, ik wil een poezenpels!
Deze pelsstof vond ik op het laatste stoffenspektakel. Het patroon is het Indiana vestje uit La Maison Victor.


Niet echt mijn smaak maar super snel klaar was deze poes, amper 5 euro gekost, ook Cisse was blij want het was weer tijd voor Pomponnenfabriek en mijn Roos straalde. Waarom doe ik dat niet vaker, de smaak van mijn kinderen volgen? Ja, omdat misschien 1 pomponnenpoes voldoende is. 


 
 
 















maandag 24 november 2014

Een Schotse Mara

Zou jij een Schotse kilt kunnen maken voor mijn dochtertje?
Dat was de vraag, dat was de uitdaging.
 
Ik voel niet meteen een grote liefde voor de Schotse ruitjes ... Mijn argusogen waren alert. Maar ik hou wel van een opdracht die ik dan zelf mag invullen, ik deed een poging.
Een simpel rokje met elastiek, waarvan het patroon niet meer is als een rechthoek. Tot op de knieën, want zo moet dat blijkbaar bij een kilt. Toch graag een strikje erbij, het is dan ook naar mijn hand.
Enkel een rokje leek me zo weinig ... ik maakte nog een kleedje met het Mara patroon van Compagnie M , zoals ik hier ook al eens maakte.
Gaandeweg kon je in die argusogen van mij een zekere twinkeling vaststellen. Dit had ik niet verwacht. Mooi! Meestal zorgen mooie (vaak ook dure) stoffen, en niet zozeer het patroon, voor het mooie resultaat. Ditmaal was het omgekeerd. Mara laat deze Schotse stof schitteren.  Ik vond het zelfs een beetje moeilijk om mijn  Schotse Mara af te geven aan de opdrachtgever. (Dat zijn zeker de mooiste cadeautjes?) Dus toch nog snel  een paar foto's van Roos en haar vriendin Mara.

 
 
 
 





 
 
 
 
 
 
 

maandag 17 november 2014

Little autumn dress

 
 
Ik draag graag kleedjes. Liefst buik verstoppende, niet te kort-niet te lang, met de juiste pasvorm, in de juiste kleur ...  Ja, ze moeten aan mijn  lange lijst van eisen voldoen!
Ik dacht ik probeer het eens zelf. De Little-Black-Dress van La maison Victor, leek toch in de buurt te komen om te voldoen ... Met een elastiek in de taille (lees: goed voor het buik verstoppende deel). Lengte, tot net boven de knie, die ik in het echt toch nog net iets korter maakte. Het pofgedeelte van het kleedje baarde me wel wat zorgen maar bij het passen van het eindresultaat bleken dat zorgen voor niets. Ik heb gekozen om er maar een halve black dress van te maken, voor de rok gebruikte ik een bloemenstof die al enkele maanden op me aan het wachten was.

























woensdag 12 november 2014

De gemakkelijkste sjaal van de wereld

Geen hoogstaand naaiwerk. Ik denk dat je 'kunnen' amper een halve ster moeilijkheidsgraad moet zijn. Na slechts 4 rechte lijnen stikken, stof omdraaien en nog een rechte lijn stikken om een tunnel te maken, heb je deze cirkelsjaal al.

Een sjaal die: - je kleintje gemakkelijk zelf kan aan doen.
                         - altijd lekker zit (kent u deze uitspraak: 'dat zit niet lekker'!).
                         - warm is, zonder trekgaten.
                         - als de oortjes koud hebben, ook als kapsjaal kan dienen.


Na amper 10 minuten werk maak je je dochter (of zoon, vriend, vriendin enz ...) zo  blij met dit warm tussendoortje.


Stiekem een snoepje eten
 
Lekker warm aan de oortjes

Wat een schatje
 



Zo lief!
 
Liefde
 

dinsdag 4 november 2014

Allemaal jurkjes

Naaien en haken ... mijn 2 passies samengebracht in een rijtje jurkjes met kleur.

 
 
 
 
 
 
 
 
Ik denk dat de koude nu toch niet zoveel langer op zich kan laten wachten (ook al dachten we dat vorige maand ook al). In afwachting zijn er beenwarmers:
 


 
 
 
 
 
 
Jurkjes geïnspireerd door deze combi jurkjes
Beenwarmers geïnspireerd door Roos en mezelf.
 
 
 
 
                                                      


vrijdag 31 oktober 2014

Oude Burda schatten

We schrijven mei 2006.
 

Acht jaar geleden naaide ik een vestje uit Burda.
Knipmode en Burda waren toen heilig, want veel meer patrooninspiratie hadden we toen nog niet.
Ik was toen zo fier op deze creatie, dat ik hem mooi inpakte en in een opbergdoos plaatste.  Om pas na 8 jaar opnieuw ontdekt te worden.
(En waarom deed ik dat? Wat dacht ik toen: 'te mooi om aan te doen', 'er zou maar iets mee moeten gebeuren'?).
Dat dat geen goed plan was, heb ik nu wel door. Maar ik heb geluk. Het vestje heeft iets tijdloos. Ook vandaag is hij nog helemaal oké. Hier is hij dan met 8 jaar vertraging.

 


 

 

 

 
 
Mag ik dan ook nog even fier zijn? Enthousiast doe ik mee aan Sew+show link party van StraightGrain. Een super initiatief om jouw blog kenbaar te maken aan de wereld en om zelf leuke andere blogs te ontdekken. La vie en Roos was de afgelopen party het meest aangeklikte idem. Niet alleen vind ik dit fantastisch, ook het patroon van de sunday picnic dress van Sewpony  is nu van mij (= dank je wel!)
 
 
                                              
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 

maandag 20 oktober 2014

Kitschy cat girl

Enkele weken geleden vonden 2 babypoezen dat ons gezin, ook hun gezin moest worden.



Vanaf toen sloeg de poezengekte toe. Er was geen ontkomen aan ... ons leven stond nog enkel in teken van de gezinsuitbreiding. Toen ik ook nog deze poezenstof zag bij Liesellove, zou dat ongeveer het hoogtepunt worden in de poezengekte.
Het stof werd besteld ... het pakketje werd (super snel) geleverd ... het pakketje werd opengescheurd ... de dochter vindt het prachtig!



 




Als je maar 0.5 meter stof koopt, moet je er creatief mee omgaan. Het oorspronkelijke plan was een rokje. Ik dacht dat een rokje het beste was voor zo een druk motief. Natuurlijk moest ik bij het zien van de stof van gedachten veranderen en het mezelf zo moeilijk mogelijk maken. Geen rokje, een kleedje zou het worden.

Als basispatroon gebruikte ik de cup cake jurk van LMV. Met telkens maar de helft van het voor- en achterpand. Wat een smal jurkje oplevert, te smal, voor een dochter die van springen, lopen, spreidstand-achtigebewegingen enz houdt. Ik bracht een extra stukje stof aan, aan de onderkant van het rugpand, wat het ruimer maakt.
Ik werkte het kleedje af, volgens mijn lievelingsmethode, met biaislint aan de binnenkant van de armuitsnijdingen en halslijn. Een blinde rits vond haar plaatsje in het midden van de rug.

Een kind laten poseren, naar jouw gedachten, is al een behoorlijk onmogelijke opdracht. Een kind met 3 poezen ... ja, dat gaat gewoon niet :-).